Dit was het dan.. Nog een paar weken, maanden zal ik maar zeggen, en dan ben ik hier weg. In vier jaar tijd een prachtig leven opgebouwd, nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Gehuild, gelachen, de hele stad afgefietst, alle straatjes weten te vinden. Bevrijdingsfestival in mn voortuin. En dan ineens staat mijn leven op zn kop. Na een half jaar werken heb ik besloten een nieuwe studie te gaan volgen in een andere plaats. Een nieuw begin, de hele stad opnieuw leren kennen.. Niewe mensen, af en toe heimwee naar het vertrouwde. Maar ook ontzettend uitdagend! En kijk eens wat een voordelen. Weer ov, stufi, veel vakanties, familie dichtbij. Maar ook weer veel stress voor tentamens, zeiken op de nadelen van onderwijs, slechte docenten, slechte schooltijden.

Ach, zo heeft elke tijd in je leven voor en nadelen. De kunst is om alles er uit te halen wat er in zit, zodat je later als je groot bent nog eens kunt denken aan die fantastische studententijd. Je kinderen de oren van het hoofd praat over jou tijd als student.. En je kleinkinderen al helemaal!

Ik heb er zin in, maar pink ook een traantje weg. Afscheid nemen blijft lastig.