"ik ontsnapte uit Auschwitz"
Een aangrijpend boek. Ik word er misselijk van en als ik er echt helemaal in zit huilt mijn hart diep van binnen.
Ik word boos van de gedachte dat er mensen zijn die de dodenherdenking op 4 mei af willen schaffen. Wat ben je dan onmenselijk en onnadenkend.
Het boek is geschreven door een man die toendertijd tussen de 17-20 jaar was. Opgepakt en afgevoerd naar Auschwitz, niet wetende wat er zou gaan komen. Hij verteld met sarcasme doorschemerend over de SS'ers en de andere haatdragende mensen. Hij verteld over de duizenden lijken die hij elke dag voorbij ziet komen. Hij verteld over het geweld en het doden voor de lol omdat de 'oppassers' zich vervelen. Hij verteld over het schelden op de gevangenen (de Joodse mensen) omdat ze volgens de Duitsers slechte mensen zijn die nergens toe doen. Hij verteld over de kinderbotjes brandende in de geulen, nasmeulend. Hij verteld over de uitgemergelde nummers, welke ooit mensen waren die er toe deden. Mensen met een naam, waardegevoel. Mensen met een goed leven.
Ik kan redelijk begrijpen dat deze Rudi verteld over het feit dat sommige dingen hem niks meer doen. Het wordt normaal, een overlevings tactiek denk ik. Ik heb respect voor deze man, Rudi, die als een van de 5 mensen uit Auschwitz ontsnapt is en nog tot 2006 heeft geleefd. Ik heb bewondering voor hem, dat hij dit boek kon schrijven zodat ik nu tot in de details mag weten wat daar echt gebeurd is.
Ik lees het boek met afschuw en in mijn hoofd bedenk ik dat ik het wil weten. Ik wil echt weten wat er gebeurd is in deze afschuwelijke periode. Over niet al te lange tijd hoop ik dit kamp te bekijken. Het kamp wat is gaan leven door dit aangrijpende boek.
Een boek wat meer mensen zouden moeten lezen. Een boek waarvan je hoop dat het nooit is gebeurd.. Een boek dat meer dan getuige is van de haat die mensen in zich kunnen hebben.
Laten we nooit maar dan ook nooit de dodenherdenking afschaffen. Laten we ervoor zorgen dat het meer gaat leven, ook straks als alle overlevenden van deze oorlog niet meer in leven zullen zijn.